لطف على سليمى
129
كهكشانها در قرآن ( فارسي )
فصل 2 بديع السماوات والأرض در اين قسمت مختصرى دربارهء مكانيزم وتشكيلات فنى ومحاسبات علمي مهندسي ساختار نظام كائنات وهر آنچه كه در روى اجرام آن ساخته شده است مىپردازيم كه آيا خداوند خالق يكتا اين همه موجودات وعجائب خلقت را بدون طرح ومحاسبه يعنى با همان كلمهء كن ( باش ) فيكون ( پس به وجود مىآيد ) خلق كرده ؟ ويا اينكه با آن قدرت سريعالحسابش طرح ونقشهء ايجاد هر چيز را در يك لحظه با ظرافت تمام وعلم فنى كامل ابداع وبدون نقص فرمان تكوينش را صادر كرده است . همان گونه كه فرمود : « إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ » جز اين نيست كه كارهاى ( خلقت ) پروردگار هنگامى كه اراده كند تا چيزى را ( با تمام فنون وظرافت طراحىاش ) خلق كند ، مىگويد ( همانطورى ) باش ( كه ارادهء من است ) پس ( همان گونه ) به وجود مىآيد ( كه مىخواسته ) . براي اثبات اين مسئله در سورهء مباركهء الانعام آية 102 پس از بر شمردن آياتي چند از قدرت خلاقيّت وملكوتي خود در آسمانها وزمين در مقابل گفتار وعقايد اقوامى كه براي خدا شريك وجسم وأولادي از جن وانس قائل بودند ، قدرت علم وخلاقيتش در سماوات وزمين را از طريق ابداع به رخ عالميان كشيده ومىفرمايد :